Rzeczpospolita: Bardziej opłaca się inwestować w złoto czy w spółki wydobywcze?

Pierwsze decyzje Fed pod wodzą Kevina Warsha zmusiły największe banki inwestycyjne do rewizji modeli cenowych dla złota. Goldman Sachs, JP Morgan, Bank of America, UBS oraz Deutsche Bank obniżyły swoje krótkoterminowe prognozy. Konsensus rynkowy pozostaje jednak jasny: długoterminowe powody do wzrostów są niezagrożone.

Globalne rynki finansowe poruszają się w rytm bezprecedensowej huśtawki nastrojów, gdzie twarde dane makroekonomiczne ścierają się z nieprzewidywalną geopolityką. Podczas gdy uwaga opinii publicznej skupia się na inauguracji Mistrzostw Świata 2026 w piłce nożnej w USA, Kanadzie i Meksyku, w kuluarach toczy się brutalna gra o stabilizację cen energii i surowców energetycznych. Po niedawnym zerwaniu rozejmu i wymianie ciosów między Iranem a Izraelem, nowy tydzień rozpoczynamy informacją o porozumieniu Iranu z USA. Złoto już pod koniec tygodnia zaczęło odrabiać głębszą korektę, czy teraz rozpocznie marsz w górę?

W globalnej architekturze finansowej doszło do historycznego przełomu, który ostatecznie kończy trwającą od dekad dominację długu nad realnym majątkiem. Europejski Bank Centralny oficjalnie potwierdził to, o czym analitycy mówili już wcześniej – wartość rezerw zgromadzonych w fizycznym złocie przez banki centralne na całym świecie wyprzedziła wartość amerykańskich obligacji rządowych.

Na globalnym rynku metali szlachetnych dochodzi do tektonicznego przesunięcia sił, które na zawsze może odebrać Zachodowi monopol na ustalanie cen królewskiego kruszcu. Hongkong, pod bezpośrednim patronatem Pekinu, rzuca rękawicę Londynowi i Nowemu Jorkowi, ogłaszając start własnego, rewolucyjnego systemu rozliczeniowego dla złota, który ma stać się azjatyckim odpowiednikiem LBMA.

Choć twardy kurs Waszyngtonu trzyma obecnie ceny złota w szachu, pod powierzchnią giełdowych parkietów kapitał zaczyna masowo uciekać w kierunku niedoszacowanego dotąd srebra. Oliwy do ognia dolewa najnowszy, prestiżowy raport „In Gold We Trust 2026”, którego autorzy wprost ogłaszają początek nowej ery monetarnej i ostrzegają: nadchodzi wielki powrót surowców, a dotychczasowe modele portfeli inwestycyjnych stają się bezużyteczne.

Ostatnie dni na rynku metali szlachetnych przyniosły techniczną korektę cen kruszców – złoto osunęło się w okolice 4550 dolarów za uncję. To bezpośrednia reakcja na silniejszego dolara, sytuację na rynku surowców energetycznych i jastrzębie sygnały z amerykańskiej gospodarki.